De afgelopen weken stonden voor het Indonesische nationale vrouwenelftal volledig in het teken van groei, strijd en waardevolle internationale ervaring. Tijdens de FIFA Women's Series 2026 in Thailand kreeg Garuda Pertiwi opnieuw de kans om zich te meten met sterke tegenstanders op internationaal niveau. Het toernooi bracht mooie momenten, harde lessen en vooral veel motivatie voor de toekomst.
Voor mij persoonlijk was het een ervaring die ik nooit meer ga vergeten.
Een zware start tegen DR Congo
Op 12 april begonnen we het toernooi direct met een enorme uitdaging. In de halve finale stonden we tegenover DR Congo, een fysiek sterk team dat vanaf de eerste minuut veel druk zette. Uiteindelijk verloren we de wedstrijd met 1-7. Natuurlijk is dat een uitslag die hard aankomt, zeker omdat we allemaal wilden laten zien wat we als team kunnen.
Toch waren er ook positieve momenten. Claudia Scheunemann liet opnieuw haar kwaliteiten zien door al vroeg vanaf de strafschopstip te scoren. Dat gaf ons vertrouwen, maar tegelijkertijd werd ook duidelijk dat we als team nog veel kunnen groeien op internationaal niveau.
Voor mij persoonlijk was deze wedstrijd misschien wel één van de zwaarste die ik ooit heb gespeeld. Slechts drie dagen voor de wedstrijd arriveerde ik vanuit Europa in Thailand. Het verschil in temperatuur was enorm: van ongeveer 10 graden naar 36 graden in de volle zon. Dat voel je direct in je lichaam.
Daarnaast stonden we als team veel onder druk, waardoor ik constant mee terug moest verdedigen. Normaal ligt mijn kracht juist in het aanvallende spel, het creëren van kansen en het opzoeken van de één-tegen-één situaties. Door de hitte en de grote ruimtes op het veld werd dat ontzettend zwaar. Het was een moeilijke wedstrijd, maar tegelijkertijd ook een belangrijke realitycheck waar je als speelster alleen maar sterker van wordt.
Karakter tonen tegen Nieuw-Caledonië
Wat een team écht laat zien, is hoe het reageert na een teleurstelling. Drie dagen later kregen we tegen Nieuw-Caledonië de kans om ons te herstellen in de strijd om de derde plaats.
Vanaf de eerste minuut voelde je dat iedereen iets wilde rechtzetten. We speelden met meer vertrouwen, meer energie en vooral meer lef. Dat zag je direct terug in ons spel.
Aanvallend liep het veel beter en de samenwerking voorin voelde sterk aan. Claudia gaf mij met een perfecte steekpass een mooie kans één-op-één met de keeper. Aan de andere kant kon ik ook belangrijk zijn voor het team met een strakke voorzet waaruit Claudia wist te scoren.
Met sterk samenspel, veel energie en twee belangrijke doelpunten van Sheva wisten we uiteindelijk de wedstrijd te winnen en de derde plaats veilig te stellen. Ook Emily Nahon leverde een belangrijke bijdrage aan de overwinning. Het was mooi om te zien hoe we ons als team herpakten na de teleurstelling van een paar dagen eerder.
Meer dan alleen voetbal
De FIFA Women's Series draaide uiteindelijk om veel meer dan alleen winnen of verliezen. Dit soort internationale toernooien laten precies zien waar je staat als team én als individu.
Voor Indonesië is dit een belangrijke stap richting de toekomst van het vrouwenvoetbal. De combinatie van lokaal talent en speelsters uit de diaspora zorgt voor een nieuwe dynamiek binnen het team. Iedereen brengt andere ervaringen, kwaliteiten en mentaliteit mee. Juist daardoor leren we iedere wedstrijd enorm veel van elkaar.
Een leerschool voor de toekomst
Natuurlijk waren de omstandigheden zwaar. De hitte, het hoge tempo en het internationale niveau maakten het toernooi extreem intens. Maar dit zijn precies de ervaringen die nodig zijn om als team sterker te worden.
We weten nu beter waar onze verbeterpunten liggen, maar ook waar onze kracht zit. En dat is misschien wel het belangrijkste dat we meenemen uit Thailand.
Dit toernooi was geen eindpunt, maar juist een begin. Een leerschool. Een stap vooruit voor Garuda Pertiwi.
We blijven groeien. We blijven leren. En we zijn nog lang niet klaar.
